13ü

 Günlük

Bu sayfayı akşamın erken saatlerinde açtım. Aklıma gelen birkaç şeyi yazmayı düşünüyorum. İlerleyen saatlerde de aklıma gelenleri yine ekleme yaparım tam buraya. Parmağımla gösteriyorum bak tam bu noktaya. 

Dün ufak bir mesajlaşmadan sonra bugün bazı şeyleri söyledim. Psikologa gidiyormuş. Umarım tekrar eskisi gibi iyi hissetmeye başlar.  Ne kadar sinirlenirsem sinirleneyim kinlenirsem kinleneyim onun iyi olmasını istiyorum hep. Bazen bu halime bakıp salaklaşma diyorum ama yapamıyorum işte ona karşı kötü ve sert davranamıyorum. 

Bazen mesaj atıp Yavuz'un Eylül'e sorduğu gibi neden beni sevmedin diye sorasım geliyor ama bunaltıp moralini bozup modunu düşürmek istemediğim için sormuyorum. Önüme bakmam gerektiğinin farkındayım ama buralarda oyalanmak bile o var diye hoşuma gidiyor. 

Bütün gün aralıksız konuştuğumuz günler aklıma geldi de içimden ne güzel bir ömür geçer bu kızla demiştim. Hemen hemen her konuda birbirimize bir şeyler katabiliyorduk ve en önemlisi de çok eğleniyorduk. Galiba ben o özlemi arıyorum. Yine saatlerce konuşabilmek, gülmekten yanaklarımıza ağrılar girinceye kadar espriler yapıp kahkahalar atmak.... Biliyorum artık her şey için çok geç. Artık sadece bir hayalden öteye geçemeyecek düşünceler ve anılar. Bazen keşke bu kadar tanımasaydım kendisini diyorum. Çünkü onu tanıdıktan sonra başka kimse ile bu kadar uyumlu muhabbetim olmadı. Evet insanlarla genel olarak uyumluyumdur çok isyankar değilimdir ama onunla aramızdaki uyum farklıydı be. 

Neyse ufak bir mola vereyim de su almak için dışarıya çıkayım hem de biraz hava almış olurum. Fiziksel aktivite kendimi toparlamak için önemliydi. Bunu unutmamam lazım. Son 2-3 gündür bayağı tembellik yaptım.