Az önce dizi izliyordum. Bir sahnede bir anda aklıma o geldi. Hasta olduğu için uzun zamandır mesaj atamıyordu. O arada onu ve onsuz geçen zamanda tanıdığım insanları düşünmeye başladım. Neden ona diğerleri gibi davranmamıştım? Ya da daha doğru olacak soruyu sorayım. Neden diğerlerine ona davrandığım gibi davranmadım hiçbir zaman?
Nedenini bilmiyorum fakat şunu çok iyi biliyorum ki. Onunla zaman geçirmek gerçekten eğlenceli. Arada tartışsak da gülsek de onunla konuşmayı seviyorum. Diğer tanıdığım insanlar gibi değil. Kaliteli bir insan olduğunu düşünüyorum.
Mesela en son ilgimi çeken oyundaki arkadaşımı değerlendirecek olursam o da iyi bir insandı fakat daha sonra bazı konularda bir anda argo konuşmaları vs gibi hoşuma gitmeyen şeyler olduğunu fark ettim.
Galiba bu yüzden o eşsizdi ve yıllarca uğraştım kendisi için. Açıkçası başka insanları görünce kesinlikle buna değdiğini düşünüyorum.
Bu zamana kadar hiçbir zaman sırf birisi ile beraber olayım düşüncesinde yaşamadım. Zaten o yüzden de sevgilim olmadı. Her zaman olacaksa istediğim olsun, iyi birisi olsun diye düşündüm. Kötü birisiyle sevgili olup saçma sapan şeylere katlanacağıma tek başıma keyif sürerim dedim. Tek çocuk olarak büyüdüğüm için yalnızlık çekilmez gelmedi birde. Bunun da etkilediğini düşünüyorum.
Her neyse işte. Sadece biraz düşününce onun gibi birisinin kolay kolay yetişmeyeceğini düşündüm. Ve yıllarca peşine olmama rağmen buna değdiğini düşündüğüm için yazmak istedim.
Bir de son olarak dün kardeşim dediğim birisi bir fotoğrafını görünce yandan çok iyi çıkmamış demişti. Oysa ki bana göre her hali çok güzel. Hatta içimden çoğu zaman bu güzelliği bana fazla diyorum. Umarım bunun farkına varmaz =)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder