Konu yok

Boğuluyorum. Düşüncelerimin içinden çıkamıyorum. Kafamda inanılmaz yoğunluk var. Saçlarımın dökülmemiş olsa bu yüzden dökülebilirdi bile.

Çok önemli olacak bir karar vereceğim ve hangi kararı vereceğimi dahi bilmiyorum. Eğer bir iş olursa sıfırdan bir yerden başlamış olacağım. Konfor alanım bozulmuş olacak ve bu düşünce garip geliyor. Yeni bir ev, yeni bir yatak, yeni bir düzen, yeni bir hayat. Kafam allak bullak durumda. Ne yapacağımı bilmiyorum. Çok fazla baskı hissediyorum.

Bütün bu düşüncelerin içinde boğulurken aklıma o geliyor. Hastayım o yüzden pek giremiyorum demişti. Fakat ara sıra girmesine rağmen yine bir şeyler yazmıyor. En son dün yazdı fakat yine ortalıkta pek gözükmüyor. Bazen iyice dinlenmesi gerekiyor tabii ki diyorum kendi kendime fakat en son konuşmada yeni  hobiler edindiğinden bahsedince aslında benimle pek de konuşmak istemediğini düşünmeye başladım. Çünkü konuşmak isteyen insan bir şekilde konuşur.
Askerdeyken telefonum bozulduğunda sırf ona cevap yazabilmek için yeni edindiğim arkadaşlarımdan telefonu istiyordum. En son gidip yeni bir telefon almıştım o durumda. Geceleri herkesten az uyur olmuştum. Onunla konuşmak moral kaynağı oluyordu resmen. Yani demek istediğim yazmak konuşmak istese yazardı zaten. Kötü düşünmek istemiyorum ama aynı şeyi yaptığını düşünmeye başladım. Tamam ben her saniye bana yazsın benimle ilgilensin demiyorum ama bu kadar da vurdumduymazlık normal değil bence. Bir kez daha aynı şekilde duygularım üzerinden şaka yaptım deyip aynı yerden kırmasına dayanacağımı sanmıyorum. Çok yoruldum.
Bu düşünce kafamı kurcalıyor fena şekilde.

Galiba bütün bu düşüncelerimin içinde istediğim şey İstanbul'daki işin olması ve orada çalışırken akşamları eve döndüğümde oturup ps4'ümde Tsubasa oynamak. Bu kadar aşk ve iş düşünmek istemiyorum artık. Basit bir hayatım olsun istiyorum.
Kafamda daha bir ton soru var. Fakat hiçbirisinin cevabı şu anda verilecek gibi değil.

Bir de mesaj atıp konuşmak istediğimi söyleyip aklımda ne varsa söylemek istiyorum fakat bu konuları pek konuşmadığım için çok zorlanacağımı düşünüyorum. O yüzden şimdilik bu fikri de askıya alıyorum.
Aslında şimdi tekrar düşündüm de konuşsam daha iyi olacak. En azından açık açık tekrar bir şeyler hissettiğimi söyleyip karşılık vermeyecekse uzaklaşmak isteyeyim. Hem böylece boşa beklentiye girmemiş olurum. Bir süre daha o konudaki defteri kapatırım. İş ve düzenli bir hayatım oluncaya kadar yine sap gibi dolaşırım.

Böyle sap gibi dolaşırım deyince de bazen aklıma çapkınlık mı yapsam sorusu geliyor. Daha önce yüklediğim programı yüklesem mi diye düşünüyorum bazen ama sonra gerek yok saçma sapan bir uygulamaydı diyorum. Şimdi yine yazarken düşündüm cidden bana yakışmayan bir uygulama. Kaderim böyleymiş yapacak bir şey yok. Yalnızlığı artık kabullenmeye başladım. MFÖ'nün dediği gibi "Hep yalnızlık var sonunda. Yalnızlık ömür boyu". Bu arada arkada bu şarkı çalıyor. Bunu da dipnot gibi buraya yazayım.

Canım o kadar sıkılıyor ki bir sürü konuya dalıp upuzun bir yazı olmasını istiyorum. Ve bu yazının belli bir ana temasının olmamasını istiyorum.
Mesela şimdi uyku düzensizliğimden bahsederken bir sonraki cümlemde ondan bahsetmek istiyorum.
Aslında çoğu yerde ondan bahsetmek istiyorum.
Bu aralar biraz daha fazla düşünüyorum ve neden acaba diye kendime sormaya başladım. Neden başka birisi değil de ona bu şekilde düşkünlüğüm var?
Kendisini sürekli geliştirmesi ve yeni yeni hobiler edinmeye çalışması çok hoşuma gidiyor galiba. Kendimi görüyorum onda. Benzer şeyleri araştırıyoruz. Benzer şekilde kendimizi geliştirmeye çalışıyoruz. Bana bir sürü güzel şey kattı. Önerdiği kitaplar, filmler, diziler, araştırıp yapmak istediği hobiler... bir sürü şey kattı bana. Bu zamana kadar konuştuğum ya da ilgi duyduğum kimsede bu şekilde kendini geliştirme ve yanındakini gelişime itekleme olayı yoktu. İşte farkı burada ortaya çıkıyordu. Tamam ilk ilgimi çekmeye başladığında bunlar yoktu o zamanlar böyle sebepte söyleyemezdim fakat konuştukça bu şekilde bağlamayı başardı beni. Umarım sonunda beraber mutlu bir yaşam süreriz. Ne kadar ümitsiz olsamda.