Normalde günlük gibi burayı kullanacaktım fakat bazen hiçbir şey yazasım gelmiyor. Bazen de sürekli bir şeyler zırvalayasım geliyor. O yüzden en iyisi bir kural koymadan burada düşünmeden yazılarımı yazmak.
Nasıl anlatsam ne anlatsam bilemiyorum. İşin aslı her şey yıllar öncesine dayanıyor. Birisini tanıdım. Yaklaşık 2 yıl peşinden koştum diyebilirim aralıklarla da olsa. En son çekip gitti. Giderken de vicdanını rahatlatmak için ufak tefek şeyleri bahane edip sanki buna ben sebep oluyormuşum gibi davranmıştı. Gittikten sonra biraz boşlukta gibi hissetsem de en sonunda geçmişti. Bir daha kendisi ile hiçbir şekilde konuşmayacağım demiştim.
Fakat bir gün forumda mesaj geldiğini gördüm kendisinden. Bir şeyler soruyordu. Soğuk davrandım. Çünkü konuşmak istemiyordum. Kırgındım ve kızgındım. Kısa bir konuşmadan birkaç gün sonra yine mesaj gelmişti. Bu sefer o an mutlu uyandığım için gayet normal şekilde cevap yazmıştım.
Konuşmalar ilerledi. Kendisi sürekli arkadaş olarak gördüğünü ve öyle olmasını istiyordu. Ben de öyle davranıyordu. Bir gram bile yakınlık göstermiyordum. Aksine ters davranıyordum aksi birisi gibi. Kırıcı olduğumu bile söylemişti. İçimde kalan kızgınlığın yan etkisiydi bunlar. Daha sonra düşündüm ve bu şekilde olmayacağına karar verip normal arkadaş gibi davranmaya devam ettim bu sefer laf sokmuyordum fazla. Arada makarasına bazı şeyler söyleyip dozunu ayarlıyordum.
Fakat bir süre sonra konuşmaya başladıktan sonra tavırları değişmeye başladı. Makarasına söylediğim kankileyto lafına bile alınmaya başlamıştı. Hatta bazı şeylerde sinirlenip 2-3 kez telefonu yüzüme kapattığını hatırlıyorum.
Ardından yine aynı şeyleri hissetmeye başladım. Tekrar soğuk davranmaya başladı ve bir anda bir şeyleri bahane edip suçu bana atarmış gibi yapıp uzaklaştı.
Geçen gün arkadaş listemden sildim. Çünkü yine aynı şeyi yaşadığını ve bana yaşatacağını biliyorum. En azından bu sefer tecrübeliyim. Ama şunu bir kez daha gördüm ki bir kez yapan ikincisini de yapıyor. Fakat bırakıp gittiği kişinin ikinci kez yapmayacağını düşünmesi kötü. Bazı şeylerin düzeleceğine inanacak kadar masum. Galiba bu pozitifliği ve neşesiydi beni çeken.
Ayrıca ona karşı birisini de abartmıştım. Buna başlarda gülerken alınmazken son zamanlarda çok sert tepkiler vermeye başlamıştı.
Kendisi geçmişte arada bir şeyler hissettiğini söylese de o zamanlar inkar ediyordu. Yine bir şeyler hissetti fakat en son inkar etti.
Bir gün mutlu uyanıp o güne denk gelen mesaj bir sürü şeye sebep oldu. Bazı şeyler bizim elimizde değilmiş. Yapmayacağım dediğin şeyi öyle bir şartlarda sunuyor ki hayat, yapıyorsun. Benim için bir mutlu uyanmak buna sebep olurken başkasına çok daha fazla şart gerekiyor olabilir tabii.
Ve ben bütün bunlara rağmen hala ayakta durup daha fazlasını yapacağım ve döndüğü gün gerçekten daha da güçlü bir pantolon görecek =)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder