Karalamaca-2

Canım çok sıkılıyor. Güne biraz neşeli başlamama rağmen giderek modum düştü.
Eskiden böyle değildim. Galiba cevabını biliyorum fakat söylemeye korkuyorum.

Bir bağımlılık gibi. Çikolataya ya da uyuşturucuya olan bağımlılık gibi. Kullanmadığın sürece o bağımlılığı bilmeden mutlusundur. Fakat onları tükettikten sonra daha da mutlu olmuşsundur ve onlar olmadan rahat edemezsin. Çünkü mevcut mutluluğunun üstünü tatmışsındır. Bu da onun gibi. Onunla konuşup muhabbet etmek mevcut durumumu çok yükseltiyordu. Şimdi konuşmayınca eskisi gibi mutlu olamıyorum. Az önce bir oyuna gireyim kafa dağıtayım dedim fakat girdiğim gibi çıktım. Hatta onun rahatsız olduğu arkadaşımı oyunda görmeme rağmen. Oyun oynamak yerine onunla konuşmayı tercih ederim her zaman. Zaten daha önce de söylemiştim sanki bunları. Belki yazmamışımdır. Arada kendi kendime konuşuyorum ve hepsini buraya yazmıyorum sonuçta. Bazen sinirliyken bazen şaşkınken bazen mutluyken. Tamam tamam mutluyken pek yazdığımı söyleyemem. Mutluluğun tadını çıkarıyorum o zamanlarda.

Neden bu şekilde davrandığını anlamıyorum. Kafa karışık gibi geliyor ama konuşmak istese zaten konuşurdu diyorum. Sonuçta uzun bir süre konuşurken sürekli yazıyordu. Az önce aklıma takıldı bir şeyi ararken eski konuşmaların bir kısmına denk geldim ve okudum. Dediği gibi şakaysa ciddi bir şekilde kırgınım fakat konuşmalar o kadar gerçek gibi ki. Belki  ben öyle olmasını istediğim için öyle algılıyorumdur. Tamam bazı yerlerdeki şakaların farkındayım fakat bazı yerleri kanıtlayamasam da yemin edebilirim. Şaka olsa güleceği şeylere sert tepkiler gösterdi ve bunu yaparken de yazı şeklinde yapmadı. Yani şakaysa gülersin konuşurken, telefonu kapatmazsın. Yazarken güldüğünü anlayamazsın inkar edebilir. Neyse ne. Yine bir yerlere takıldım boğuluyorum.

Yazarken şarkı bitmiş onu değiştirip geldim.
Belki okurken ne çalışıyordu diye aklıma gelir. Şuraya da not düşeyim. Az önceki Vera'nın Saklanır Nisan şarkısıydı. Şimdi ise Vega'dan Delinin Yıldızı.
İlk şarkı çok hoşuma gidiyor. Yeni keşfettim fakat sözleri ve tınısı çok hoş. Aklıma o geliyor aynı ve ben şarkısındaki gibi. Bazı şarkılar istemsiz olarak onu hatırlatıyor. Bu güzel bir şey değil. En azından mutlu bir beraberliğimiz olmadığı sürece.
Normalde çok komik olan ve kahkaha atarak güldüğüm şeylere hiç tebessüm etmeden bakıyorum artık. Normalde olsa çok gülerim ama gülemiyorum. Gerçekten yaptığı şeylere kırıldım. Bunu fazla da dile getirmiyorum çünkü artık yoruldum. Zaten diyorum eğer istese olurdu. Ben elimden geleni yaptım çünkü.
Muhtemelen yine uzun bir süre kendime gelemeyeceğim. Arada artık ben de piç takılacağım diyorum fakat sonradan vazgeçiyorum. Onun yerine tamamen içime kapanmayı düşünüyorum. Merak ediyorum acaba arayıp soracak mı? Hiç umudum yok açıkçası ve gün geçtikçe bu umudum tamamen tükeniyor. Galiba mutsuzluğum bundan kaynaklı